Update 05

அங்கே,

ஒரு வழியாக ஊர்வலம் மயானத்திற்கு வந்து தாத்தாவிற்கான கடைசி ஈமச் சடங்குகள் அனைத்தும் முடிந்த நிலையில் அனைவரும் இப்போது ஒருவழியாக வீட்டிற்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர். ஊர்வலம் கும்பல் கும்பலாகச் செல்ல, செல்வாவின் அருகில் அவனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரன் சரவணனும் அவனது சிறுவயது நண்பன் குமாரும் அவனுடன் பேசிக்கொண்டும், அரட்டையடித்துக்கொண்டும் சிறுவயது நிகழ்வுகளைப் பரிமாறிக்கொண்டும் வந்தனர். அப்போது குமார் செல்வாவிடம்

"மச்சி அங்க பாரு உஷாவ, அவளை உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா?"

"யாரு, நம்ம குண்டு உஷாவா இது. டேய் பொய் சொல்லாதீங்கடா. என்னால நம்பவே முடியல"

"ஆமாடா செல்வா, அவளேதான்!. சின்ன வயசில குண்டா பூசணிக்கா மாதிரி இருந்தவ, ஆளானதுக்கப்புறம் அடையாளமே தெரியாத அளவுக்கு மாறிட்டா. இப்ப தள தளன்னு தாக்களிப்பழமாட்டம் எப்படி இருக்கா பாரு" இதை வியந்துகொண்டே சொன்னது சரவணன்தான்.

"என்னால சுத்தமா நம்பவே முடியல மச்சி. எப்படி இருந்த நம்ம உஷா, இப்ப அப்படியே வெளஞ்ச நாட்டுக்கட்டை மாதிரி செம்மையா இருக்காளே. ஆனா ஒண்ணு மச்சி... இன்னும் அவ குண்டு குண்டுதான்!" சொல்லியபடியே செல்வாவும் அவளை வியந்தபடி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்

"ஏண்டா மச்சி உனக்கு கண்ணுல ஏதவாவது பிரச்சனையா. அவ இப்ப சும்மா ஹனி ரோசு மாதிரி செமயா வெளைஞ்சி கும்மனுக்கு இருக்கா. அவள போயி குண்டுன்னு சொல்லுறியே?!" இது குமாரின் முறை

"அதான் மச்சி நானும் சொல்லுறேன், ஹனி ரோஸ்-தான். முன்னாடியும் பின்னாடியும் மட்டும் இன்னும் இளைக்காம குண்டா பெருத்துப்போய் எப்படி பூத்துக் குலுங்குது பாரு மச்சி. செம்மையா இருக்காளே" செல்வாவின் கண்கள் அந்த அழகான கிராமத்து நாட்டுக்கட்டை தோழியை ரசித்தது. அப்போது சரவணன் குறுக்கே புகுந்து,

"பேசாம ஒண்ணு பண்ணு செல்வா சித்தி (உமா) கிட்ட சொல்லி அவளையே உனக்கு பேசி முடிச்சிரச் சொல்லவா. அடுத்த முகூர்த்தத்துலயே கல்யாணம் வச்சிக்கலாம். கெடந்து இப்படி ஜொள்ளு விடறியே!" என்ற சகோதரனின் நையாண்டிக்கு

"அவ என்னவிட கிட்டத்தட்ட ஒரு வருஷம் மூத்தவளில்ல?! அவளை எப்படிடா கேக்க முடியும். இன்னுமா அவ வீட்டுல கல்யாணம் பண்ணாம வச்சிருக்காங்க" செல்வா கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்

"என்னடா நீ. பட்டணத்துல வளந்தவன். காலம் எங்க போயிட்டு இருக்கு, நீ வேற. அவன் அவன் ஆன்டிய கரெக்ட் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிட்டு இருக்காங்க. இதுல, ஒரு வயசெல்லாம் ஒரு மேட்டரா" குமார் இதைச் சொல்ல

"டேய் சும்மா கத உடாத. இப்ப யாரு ஆன்டியல்லாம் கல்யாணம் பண்ணி சுத்திக்கிட்டு இருக்காங்க. சும்மா ஏதாவது சைடுல வச்சிட்டு இருப்பாங்களா இருக்கும். ஆனா நீ இன்னும் மாறவே இல்ல குமாரு. சும்மா ஒண்ணுன்னா ஒம்போதுன்னு அப்படியே அளந்து உடுவியே!" செல்வா

"யாரு கத வுடுறது. நமக்கு முந்துன செட்டு... நம்ம ஸ்கூல்ல படிச்சானே குள்ள கோவிந்தன். அவன் கொஞ்ச நாளு ஃபாரின்-ல இருந்தான். கையில கொஞ்சம் காசு சேந்ததும், வந்ததும் வராததுமா சும்மா ஒரு 36 வயசு ஆண்ட்டி. கல்யாணம் ஆகி கொழந்த வேற இருக்குது. புருஷன் அவளை விட்டுட்டு எங்கயோ போயிட்டான். இவன் தான், சும்மா வச்சி ஓட்டிட்டு இருக்கான்னு பாத்தா, ஒரு நாளு யாருக்கும் தெரியாம ரெஜிஸ்டர் ஆஃபீசில வச்சி கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்து நிக்கிறான். அப்புறம் என்ன, ஊருக்கு வெளியில வீடு எடுத்து அங்க தான் குடித்தனம் பண்ணுறான்" ஒரு பெரிய கதையையே சுருக்கமாக ஒரு பத்தியில் சொல்லி முடித்தான் நம்ம குமாரு. அதற்க்கு

"ஆண்ட்டி சும்மா கும்முன்னு செமையா இருக்கும்னு நெனைக்கிறேன்...." செல்வா இதை சொல்லிக் கூட முடிக்கவில்லை அவன் பின்னாலிருந்து கலகலவென்ற சிரிப்பு சத்தம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. அவர்கள் மூவரும் இப்போது திரும்பிப் பார்க்க,

அங்கே அவர்களுக்கு வெகு அருகில் செல்வாவின் அத்தை பார்வதி, பெரியம்மா செல்வி அவர்களுக்குப் பின்னால் உமாவும் பூஜாவும் நின்றுகொண்டிருந்தனர். இதனை எதிர்பார்க்காத அவர்கள் மூவரும் சட்டென்று பேயறைந்தது போல் அதிர்ச்சியாகி நின்றுவிட இப்போது பார்வதித்தான் அவர்களைநோக்கி,

"அண்ணி, நான் சொல்லல. நம்ம செல்வாவுக்கு என்னமாதிரி நல்லா வெளஞ்ச ஆண்டியத்தான் பிடிக்குமுன்னு. இப்ப என்ன சொல்றீங்க. 'ஆன்டி நல்லா கும்முன்னு இருக்குமா'ன்னு கேக்குறான். பாத்தீங்களா ஏன் செல்லத்த" முகத்தில் லேசான வெட்கம் மற்றும் சிரிப்புடன் இதைச் சொல்லிவிட்டு செல்வாவைப் பார்த்து

"அதான் நானும் சொல்றேன் செல்வா. பேசாம இந்த அத்தைய கட்டிக்க. இல்ல, கட்டிக்க கூட வேண்டாம். வச்சிக்க போதும். நீயே போதும் போதும்கற அளவுக்கு உனக்கு...." என்று அவள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே அவளை இடையில் குறுக்கிட்ட செல்வாவின் தங்கை பூஜா அவனது நண்பர்களைப் பார்த்து,

"டேய் நாயிங்களா, ஒன்னும் தெரியாத எங்க அண்ணன இப்படி அதையும் இதையும் பேசி இப்படி கெடுத்து வச்சிருக்கீங்களே! ஒழுங்கா ஓடிடுங்க. இல்லேன்னா ரெண்டு பெரும் எங்கிட்ட ஓததான் வாங்கப் போறீங்க. இனிமே இங்க உங்கள எங்க அண்ணனோட பாத்தேன் அவ்வளவுதான்" தங்கை பூஜா அவன் நண்பர்களைப் விட்டு மிரட்டிக் கொண்டிருக்க, அருகில் இருந்த உமாவோ கண்களில் கோபத்தோடு மகனையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றாள். செல்வாவுக்கோ, இப்படி ரெண்டாவது முறையாக அம்மாவிடமும் தங்கையிடமும் வசமாக மாட்டிக்கொண்டோமே என்ற அவமானம் வேறு. எதுவுமே பேசாமல் அப்படியே தலையை குனிந்து கொண்டான்.

"ஆமாமா, உங்கண்ணனுக்கு வாயில வேறல வச்சாக்கூட கடிக்கத் தெரியாது பாரேன். நாங்கதான் அவனை கூட்டிட்டுப் போயி கெடுத்துட்டோம். பட்டணத்துல வளந்தவன், அவனுக்கா இதெல்லாம் தெரியாது. அவனுக்கு என்னமோ இங்க நல்லா கிராமத்து கட்டையா கட்டிக்கணும்னு ஆசைப்படுறான். எதோ பாத்து பக்குவமா பண்ணி விடுங்க... " இதை சரவணன் சொல்லிக்கொண்டே அங்கே நின்றிருந்த உமாவிடம் திரும்பி

"என்ன சித்தி சொல்றீங்க?! உஷாவை பேசி முடிச்சிரலாமா இல்ல... உங்க அண்ணி சொன்ன மாதிரி அவங்களையே செல்வாவுக்கு கட்டி வைக்கப் போறீங்களா?" அவனும் விடாமல் அதே கிராமத்து குசும்போடு, எரிகின்ற கொள்ளியில் எண்ணெயை விட இப்போது உமா அவனை தீவிரமாக முறைத்துக் கொண்டே.

"எம்புள்ளைக்கு எப்படிப்பட்ட பொண்ணப் பாத்து கட்டிவைக்குறதுன்னு எங்களுக்குத் தெரியும்!. நீங்க ஒண்ணும் கூஜாவை தூக்கிக்கிட்டு தரகர் வேலை பாக்க வேண்டாம். உங்க வேலையை மட்டும் மூடிக்கிட்டு பாருங்க. இரு.. சரவணா உங்கம்மா கிட்ட சொல்லி உனக்கு மொதல்ல நாலு போடச் சொல்லுறேன்" உமாவும் அவர்களிடம் கிண்டலாகச் சொல்வதைப் போலத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவள் உள்ளத்திலோ எள்ளும் கொள்ளுமாக வெடித்துக்கொண்டிருந்தது. 'எனக்கே எம்ம்மகன எப்படி பிராக்கெட் போட்டு கவுக்கணும்னு தெரியாம ஒரு வாரமா தவிச்சிட்டு இருக்கேன். இந்த லட்சணத்துல, இவளுக வேற ஆளாளுக்கு கெளம்பி வந்துட்டாளுக கெளம்பி' என்று மனதில் மகன் மேல் இருந்த காமம் தலைக்கேறியபடி அருகில் இருந்த பெண்களை கருவிக் கொண்டிருந்தாள்... அங்கே மகன்மேலேயே ஆசைகொண்ட அந்த அன்னை.

ஒரு வழியாக அவர்கள் அனைவரும் வீட்டிற்கு வந்துசேர, அங்கே வீட்டில் ஒரு பெரிய பந்தலிட்டு வந்திருந்த ஊர்ஜனம் அத்தனைக்கும் சமையல் செய்து பரிமாறிக்கொண்டிருந்தார்கள். இப்போது திடீரென்று பூஜா செல்வாவின் அருகில் வந்தவள், அவன் காதுகளில் கிசுகிசுப்பாக

"அண்ணா, சித்தப்பா வீட்டுக்கு வரைக்கும் வாயேன். உன்கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்" என்று சொல்லிவிட்டு அவனது பதிலுக்கு கூட காத்திருக்காமல் விடுவிடுவென்று சித்தப்பாவின் வீட்டை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கிவிட்டாள்.

வேறு வழியில்லாமல் செல்வாவும் தங்கை பூஜாவை பின் தொடர்ந்தான்...............

செல்வாவும் தங்கையைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான். அங்கே சித்தப்பாவின் வீடு திறந்தேயிருக்க முன்னறையில் தங்கையைக் காணவில்லை.

"பூஜா.... பூஜா... எங்கடீ இருக்க" என்று அவன் குரல் கொடுக்க, அப்போது படுக்கையறையிலிருந்து

"அண்ணா... இங்க இருக்கேண்ணா. இங்க கொஞ்சம் வர்றியாண்ணா. உன்கிட்ட பேசணும்" தங்கையின் குரலில் எந்த உற்சாகமும் இருக்கவில்லை. அவனுக்கோ மிகவும் கவலையாக இருந்தது. அவனும் மெதுவாக பதட்டத்தோடு அந்த படுக்கை அறைக்குள் நுழைந்தான்.

அவள் அங்கிருந்த ஜன்னலோரம் அவனுக்கு முதுகைக் காட்டிக்கொண்டு நின்றுகொண்டிருந்தாள். செல்வாவும் பூனைபோல் மெதுவாக தங்கையை நெருங்கியபடி

"என்ன பூஜா. என்ன விஷயம். ஏதாவது ப்ராபளமா?" தயங்கியபடி அவளைப் பார்த்துக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

"நீதான் ப்ராபளம். போதுமா!" அவள் குரலில் தெரிந்தது கோபமா, அதீத பாசமா இல்லை பொறாமையா என்று தெரியவில்லை

"எதோ எங்கிட்ட தனியா பேசணும்னு கூப்பிட்டே. இப்ப நான்தான் ப்ராப்லம்ன்னா... நீ என்ன சொல்ல வர்றேன்னு எனக்கு சுத்தமா புரியல பூஜா" குழப்பத்துடன் கேட்டான்

"ஓஹோ... நான் என்ன சொல்ல வரேன்னு உனக்கு புரியல. ஆனா பெரியம்மாவும் அத்தையும் இன்னைக்கு காலைல என்ன செஞ்சாங்கன்னு மட்டும் உனக்கு நல்லா புரியும். அப்படித்தான?!" இன்னமும் அவள் அவன் பக்கம் திரும்பாமல் இதனை சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்

"பூஜா.... அது வந்து... அது..." அவன் தடுமாறினான் தடுமாறினான்

"என்ன வந்து போயின்னு!. உங்களுக்கெல்லாம் ஒரு பொண்ணு பக்கத்துலயே இருந்தாலும் அவளோட அருமை தெரியாது, அவ மனசுல என்ன இருக்குதுன்னும் தெரிஞ்சிக்க மாட்டீங்க. ஆனா எவ்ளோ ஒருத்தி தொட்டுத் தொட்டு பேசினா, ஆட்டி ஆட்டி காட்டுனா மட்டும் ஈன்னு பல்ல இளிச்சிட்டு பாப்பீங்க. அப்படித்தானே. அதான் அந்தப் பொண்ணு, அவ பெரு என்ன ஆஷாவா உஷாவா அவளை ஜொள்ளு விட்டு சைட் அடிச்சிட்டு இருந்தியே. எல்லாத்தையும் பாத்தேன்"

"ஏய் பூஜா... நீ என்ன அதையெல்லாம் போய் பெருசா எடுத்துட்டு இருக்க. இங்க பாரு... அவங்க என்னோட சின்ன வயசு ஃபிரெண்ட்ஸுங்க. அவங்க ஏதாவது பேசினா, நாமளும் பதிலுக்கு ஏதோ பேச வேண்டியதுதான். இதையெல்லாம் சீரியஸா எடுத்துக்கறதா. என்னப் பத்தி உனக்குத் தெரியாதா பூஜா. இதுவரைக்கும் எவகிட்டயாவது வழிஞ்சிருக்கேனா, இல்ல லவ்வு கிவ்வுன்னுதான் பின்னாடி சுத்தியிருக்கேனா? நீயே சொல்லு?" தங்கை மனதில் என்ன நினைத்துக் கேட்கிறாள் என்று தெரியாமல் அன்று மயானத்தில் இருந்து வரும் வழியில் நடந்ததைப் பற்றி தங்கைக்கு விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

"அதான் ஏன்னு கேக்குறேன். இதுவரைக்கும் நீ ஏன் எவளையும் லவ் பண்ணல. உனக்கென்ன குறைச்சல். பாக்குறதுக்கு அப்படியே ஹீரோ மாதிரி ஜம்முன்னு இருக்கே. உனக்கு புடிச்ச மாதிரி யாரையும் நீ பாக்கலையா? இல்ல யாரையும் லவ் பண்ணனும்னு தோணலையா?" இதைச் சொல்லும் போது அப்போதுவரைக்கும் அவனுக்கு முதுகு மட்டுமே காட்டிப் பேசிக் கொண்டிருந்த பூஜா வெடுக்கென்று திரும்பி அண்ணனின் கண்களையே கூர்மையாகப் பார்த்தாள். திடீரென்ற தங்கையின் இந்தக் கேள்விகளால் ஆடிப் போனவன்

"பூஜா...?! நீ சொல்ல வர்றது எனக்குப் புரியல. இப்ப என்ன லவ் பண்ணுன்னு சொல்றியா இல்ல பண்ணக் கூடாதுன்னு சொல்றியா? நீ என்னதான் சொல்ல வர்ற பூஜா?"

"ஆமா, ஆமா. இப்ப நான் சொல்ல வர்றது எதுவுமே உனக்குப் புரியாது. ஏன்னா உனக்குத்தான் லேஃப்ட்டு, ரைட்டுன்னு திரும்புன பக்கமெல்லாம் வந்து மேல விழுகுறாளுகளே. அதான் காலைல பாத்தேனே பெரியம்மாவும் அத்தையும் என்னெல்லாம் பண்ணாங்கன்னு!" அவள் மனதில் உள்ளதை எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் அப்படியே அப்பட்டமாக போட்டுடைக்க.

"பூஜா! இங்க பாரு. அது வந்து... நான் வேணும்னு பண்ணல. எதோ எதேச்சையா நடந்தது. எனக்கும் அங்க அப்படி நடந்துக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்ல"

"ஓஹோ அப்படியா! எதேச்சையா அவங்க வந்து உன்ன படுக்க கூப்பிட்டா உடனே போயிடுவ அப்படித்தான?" இதை அவள் சொல்லி முடிக்கும் முன்பே செல்வா அவள் கன்னத்தில் பளாரென்று ஒரு அரை விட்டிருந்தான். பூஜா இப்போது, அண்ணன் கன்னத்தில் அறைந்ததிலா இல்லை அவள் தெரியாமல் அதிகமாக வார்த்தைகளை அவனிடம் பிரயோகிதத்திலா என்று தெரியாமல் தேம்பித் தேம்பி அழத் தொடங்கிவிட்டிருந்தாள். அவளை அப்படிப் பார்த்ததும் அவனுக்கும் மனது இளகி உள்ளுக்குள் என்னவோ செய்தது. தங்கையை அவசரப்பட்டு அடிதத்திற்க்காக உண்மையிலேயே வருந்தினான்.

"இங்க பாரு பூஜா. நீ நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் இல்ல. நான் அப்படிப் பட்டவன் எல்லாம் கிடையாது பூஜா. ஆம்பளைங்களைப் பத்தி, இல்ல நீ என்னப் பத்தி புரிஞ்சிக்கிட்டது அவ்வளவுதான் பூஜா" அவளை தேவையில்லாமல் அடித்த வருத்தத்துடன் அவன் தங்கையிடம் விளக்கமளித்துக் கொண்டிருந்தான். அழுதுகொண்டிருந்தவளை இப்போது அருகில் நெருங்கிச் சென்று மார்போடு அணைத்துக்கொள்ள, பூஜாவும் அண்ணனின் மார்பில் தலை சாய்த்தபடி விம்மிக் கொண்டிருந்தாள்.

"சரிண்ணா, நானும் உங்கிட்ட தெரியாம அவசரப்பட்டு என்னமோ கேட்டுட்டேன். என்ன மன்னிச்சுடு ண்ணா!" அவளும் இப்போது கொஞ்சம் அமைதியாகியிருந்தாள்.

"பரவால்ல பூஜா. ஆனா, இப்ப உனக்கு எங்கிட்ட என்ன தெரிஞ்சிக்கணும். மறைக்காம உண்மைய சொல்லு. நான் எதுவும் நினைக்க மாட்டேன், சரியா?"

"வந்து, உனக்கும் அம்மாவுக்கும் என்னதான் பிரச்சனை. எங்கிட்ட, எதுவுமே இல்லைன்னு மட்டும் சொல்லாத. ஏன்னா, நானும் உன்னை ஒரு வாரமா பாத்திட்டு தான் இருக்கேன். அப்புறம், நீ ஊர்ல இருந்து வந்ததில இருந்தே அவங்ககிட்ட சரியா கூட பேசலை. அப்படி என்னதான் தலபோற பிரச்சனை உங்களுக்கு நடுவுல" அம்மா மற்றும் மகன் இருவரின் ஊடல் மற்றும் திடீர் நெருக்கத்திற்கான காரணத்தை ரொம்பவே நாசூக்காக அவனிடமே கேட்டுக் கொண்டிருக்க. அவனும் தங்கைக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் திருதிருவென்று விழித்துக் கொண்டிருந்தான். அண்ணனின் முகத்தை ஒருநிமிடம் ஏறிட்டுப் பார்த்தவள், அவன் முகத்தில் தெரிந்த குழப்பத்தை அறிந்துகொண்டு

"நான் நேத்து கார்ல வரும்போது தூங்கவே இல்ல. பாத்துட்டுதான் இருந்தேன்" மீண்டும் தலையை குனிந்தபடி அண்ணனின் மார்பில் சாய்ந்துகொண்டாள்.

"பூஜா.... என்ன சொல்ற. அது..." அவன் மீண்டும் தடுமாறினான்.

"எங்கிட்ட நீ எதுவுமே சொல்லமாட்டேன்னா, பரவால்லண்ணா. எனக்கு புரியுது. ஆனா, நீ நினைக்கிற மாதிரி நான் ஒன்னும் விவரம் தெரியாத சின்னப் பொண்ணில்ல. நீ சொல்லலேன்னாலும் பரவால்ல, இதுக்கப்புறம் இதப்பத்தி நான் உன்கிட்டயோ இல்ல அம்மாகிட்டயோ எதுவுமே கேட்கமாட்டேன். சரியாண்ணா!" தங்கையின் ஆழமான புரிதலிலும் தெளிவான விளக்கத்திலும் கொஞ்சமே கொஞ்சம் ஆடிப் போனவன் அவளையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பொதுவாக இந்தப் பெண்கள் ஆண்களைவிடவும் சீக்கிரமே மனதளவில் மெச்சூரிட்டி அடைந்து விடுவார்கள். அது இப்போது செல்வாவுக்குமே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புரியத் தொடங்கியது.

"பூஜா... உங்கிட்ட எப்படி சொல்றது. இல்ல, இதையெல்லாம் உங்கிட்ட சொல்லலாமான்னு கூட எனக்கு சரியாத் தெரியல" அவன் உண்மையிலேயே வார்த்தைகளைத் தேடி கிடைக்காமல் தடுமாறிக்கொண்டிருந்தான்.

"அதான் சொன்னேனேண்ணா. பரவால்ல. எங்கிட்ட சொல்லப் பிடிக்கலைன்னா விடு. நான் எதுவும் நெனச்சிக்க மாட்டேன்." அவள் வாய்தான் அப்படிச் சொல்லியதே தவிர அவளும் அண்ணனை விடுவதாக இல்லை. செல்வாவுக்கும் வேறு வழி தெரியாமல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக

"வந்து....அன்னிக்கு, திருச்சிக்கு போறதுக்கு முன்னாடி... பாத்ரூம்ல......"

என்று ஆரம்பித்து. தயங்கித் தயங்கி, மென்று விழுங்கி எப்படியோ சொல்ல வந்ததை, அன்று திருச்சிக்கு செல்வதற்கு முன்னாள் அதிகாலை அம்மாவுக்கும் அவனுக்கும் இடையில் நடந்த நிர்வாண நாடகத்தை முழுவதையும் அவளிடம் சொல்லி முடித்திருந்தான். அண்ணன் சொல்லி முடிக்கவும் இப்போது அவளுக்கும் அம்மா-மகன் இருவருக்கும் இடையில் மனதளவில் என்ன போராட்டங்கள் நடந்திருக்கும் என்பதை கொஞ்சமாக யூகிக்க முடிந்தது. கொஞ்ச நேரம் அண்ணன் சொன்ன காட்சியை மனக்கண்ணில் ஓடவிவிட்டவள் பின்பு சிறிது வெட்கப்பட்டவாறே,

"சரி. அம்மாவை நூடா பாத்துட்டே. இதுல என்னண்ணா இருக்குது. பதிலுக்கு அவங்களும் உன்ன பிறந்தமேனியா பாத்துட்டாங்க. அப்புறம் என்ன. பதிலுக்கு பதில் சரியாப்போச்சு. அவங்க உனக்கு அம்மாதானே!. அத அப்படியே மறந்திட வேண்டியதுதான. வேற என்ன பிரச்சனை?!" அனைத்தையும் தெரிந்துகொண்டே அண்ணனின் மனதில் என்ன உள்ளதென்பதை தெரிந்து கொள்வதற்காக கொக்கியோடு ஒரு பெரிய தூண்டிலைப் போட்டாள். தங்கை சொல்வதில் உள்ள ஞாயம் அவனுக்கும் உறைக்க, அவனும் இப்போது எப்படி சொல்லுவான் 'அம்மாவின் இளமையான உடலையும் வடிவான வளைவுகளையும், பெருத்திருந்த உடல் வனப்புகளையும் உண்மையில் அவனால் மறக்க முடியாமல் தவிக்கிறான் என்பதை! முதலில் அம்மாவின் உடல் மேல் ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு பின்பு அம்மாவின் நடவடிக்கைகளால் மனதின் பாலும் ஈர்க்கப்பட்டது' என்பதை தங்கைக்கு எப்படி புரிய வைப்பான்! அவன். தடுமாறினான். அவன் சொல்லவில்லையென்றாலும் அவன் மனதைப் புரிந்துகொண்ட தங்கை,

"அம்மா உடம்ப அந்த மாதிரி பத்துக்கப்புறம், அவங்கள உன்னால மறக்க முடியலையாண்ணா?!" அவள் அவனை சரியாகக் கணித்திருந்தாள். இருக்காதா பின்னே! பூஜாதான், அவளுக்கு நினைவு தெரிந்த நாள் முதலாய் அண்ணனை ஒருதலையாய் காதலித்துக் கொண்டிருக்கிறாளே!!. அவளுக்கா தெரியாது, அண்ணனின் எண்ணங்கள், செய்கைகள் மற்றும் அவனது நடவடிக்கைகள் எல்லாமும்.

செல்வாவின் மனதில் நினைத்துக் கொண்டிருந்ததை அப்படியே போட்டுடைத்த தங்கையின் வார்த்தைகளில் அப்படியே நிலைகுலைந்து ஆடிப்போயிருந்தான் அவன். அதிலிருந்து மீள்வதற்குள் பூஜாவின் அடுத்த அஸ்திரமாய்.

"எனக்கும் அதே நிலமைதாண்ணா. நீ ஏண்ணா எனக்கு அண்ணனா பொறந்தே?. எனக்கு உன்னை ரொம்ப பிடிச்சிருக்குண்ணா. எனக்கு உன்னை... வந்து நானும் உன்னை லவ் பண்றேன். நீ அம்மாவ லவ் பண்றியா இல்லையான்னு எனக்குத் தெரியாது. ஆனா நான் உன்ன வெறித்தனமா லவ் பண்றேன். இன்னைக்கு நேத்து இல்ல ரொம்ப வருஷமா. இதெல்லாம் உனக்குத் தான் தெரியாது. இல்ல தெரியாத மாதிரி நடிக்கிறியான்னு கூட எனக்குத் தெரியல. பட், ஐ லவ் யூண்னா. ஐ லவ் யூ சோ சோ மச்" அவன் மார்பில் இப்போது கண்ணீர்த்துளிகளின் ஈரம் படர்ந்துகொண்டிருந்தது. செல்வாவுக்கோ என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. அங்கே அவள் தந்த அதிர்ச்சியில் அப்படியே சிலையாக நின்றிருந்தான். வார்த்தைகள் வரவில்லை. முகம் வியர்த்து உடம்பே பதபதைத்தது அவனுக்கு

"அண்ணா!! அம்மாவுக்கும் உனக்கும் இடையில இந்த மாதிரி ஒண்ணு நடக்கலேன்னா... நான் உன்கிட்ட இதையெல்லாம் சொல்லியிருக்க முடியுமான்னே எனக்குத் தெரியலண்ணா. ஆனா இப்பத்தான் எனக்கும் நிம்மதியா இருக்கு. என் மனசில உள்ள பாரமே கொறஞ்ச மாதிரி இருக்கு. நீ என்ன லவ் பண்றியா இல்ல பண்ணுவியான்னு கூட எனக்கு கவலை இல்ல. நான் உன்ன விரும்புறது நிஜம். அத உன்கிட்ட எப்படியோ சொல்லிட்டேன். அவ்வளவுதான்!" அப்படியே செல்வாவின் மார்பில் அவளின் மனதில் உள்ள பாரம் இறங்கி விட்டதின் அறிகுறியாக அவளது பெருமூச்சு ஒன்று புயலாக அடித்துக் கொண்டிருந்தது.

அவனுக்கோ, அம்மாவிடமிருந்த ஈர்ப்பை தங்கையிடம் சொல்லிவிட்டதால் சற்று ஆறுதல் கிடைக்கும் என்று நினைத்தவன். இப்போது தங்கையின் இந்த எதிர்பாராத வாக்குமூலத்தால் என்ன செய்வது அல்லது சொல்வது என்று தெரியாமல் மேலும் குழப்பத்திற்கும் தடுமாற்றத்திற்கும் ஆளானான். அவனுக்கு தங்கையின் மேல் அதீத பாசம் இருந்தாலும், பூஜாவை தங்கை என்பதைத் தவிர வேறு ஒரு கோணத்தில் அவன் சிந்தித்ததே இல்லை. ஏன், அவள் மேல் எந்தவித காம எண்ணங்களும் இதுவரைக்கும் அவனுக்கு தோன்றியதே கிடையாது.

அப்படியே, பல சிந்தனைகளில் அகப்பட்டு அவன் அங்கே தடுமாறிக்கொண்டிருக்க, அவனை மேலும் தடுமாற்றத்தில் தள்ளுவது போல இப்போது அவன் தங்கை ஒரு காரியம் செய்தாள். பூஜா திடீரென்று எந்தவித முன்னறிவிப்புமின்றி

அண்ணனின் கழுத்தை சுற்றி தனது இரு கைகளையும் மாலையாக்கியவள், அவன் கழுத்தை முன்னோக்கி இழுத்தவாறே, முன்னங்கால்களை எக்கி சட்டென்று அண்ணனின் உதட்டோடு அவள் உதடுகளை பொருத்தி அழுத்தமானதொரு முத்தத்தை பதித்தாள். அவள் அதோடு மட்டும் நிற்கவில்லை. அவனது தடித்திருந்த உதடுகளை லேசாக பற்களால் கவ்வியவள், அதனை கவ்வி இழுத்து பபுல்கம் போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சுவைக்கத் தொடங்கினாள். செல்வாவும் தங்கையின் இளம் உதட்டுச் சுவையிலும், அதன் அதீத மென்மையிலும், அற்புதமான அவளது எச்சில் வாசத்திலும் மயங்கியவன் உலகை மறந்து அவளிடம் உதடுகளை மெல்லக் கொடுத்துவிட்டு தங்கையின் முத்தத்தை இப்போது அவனையறியாமலேயே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ரசிக்கத் தொடங்கிவிட்டிருந்தான். அங்கே அவளது கைகொள்ளாத மார்பங்கள் அவனது நெஞ்சில் மோதி அவனது மார்போடு அழுத்தி அவனை மேலும் கொஞ்சம் இம்சிக்க, பூஜாவின் அடுத்த அதிரடியாக

இப்போது அவள் அவனது கைகளை இழுத்து அவளது இடுப்பை வளைத்தபடி, அவளது வடிவான அழகான குண்டிக் கதுப்புகளுக்கு மேலாக போட்டுக் கொண்டாள். மெதுமெதுவாக அவனது கைகள் அவளது மிகவும் சிறுத்து, வளைவாய் இருந்த இடையில் நிற்காமல் மேலும் மேலும் வழுக்கி கீழ்நோக்கி பயணித்துக்கொண்டே இருக்க, செல்வாவின் கைகள் அவளது சிக்கென்றிருந்த குண்டிப் பந்துகளில் அவ்வப்போது அவனையறியாமல் வழிந்து தடவிக்கொண்டே இருந்தது. அவன் கைகளை அவள் பிட்டங்களில் இருந்து விலக்கி வைத்திருக்க மிகவுமே சிரமப்பட்டு போராடிக்கொண்டிருக்க, அதனை புரிந்துகொண்ட பூஜாவோ இப்போது அண்ணனின் கைகளை பற்றி தனது அழகான குண்டிகளின் மேல் நன்றாக அழுத்தி, அவளுக்கு அண்ணன் தனது குண்டிகளை பிசைவத்தில் எந்தவித ஆட்சேபனையும் இல்லையென்பதை அவனுக்கு சூசகமாக உணர்த்திக்கொண்டிருந்தாள்.

பூஜாவுக்கோ இப்போது பட்டுப்போன்ற தனது குண்டிக் கதுப்புகளில் அண்ணனின் மென்மையான பிசைதல்களால் அப்படியே மயங்கிப் போனவள் தனது உடலை முன்னோக்கித் தள்ளி வில்லாக வளைத்தபடி அண்ணனிடம் அவளது உதட்டு முத்தங்களை இன்னமும் தீவிரமாக்கினாள். செல்வாவின் உதடுகளை ஒன்று மாற்றி ஒன்று என்று கவ்வி இழுத்தவள், சட்டென அவளது நாக்கினை குவித்து கூர்மையாக்கி அவனது உள் உதடுகளிளிலும் பற்களிலும் மென்மையாக நாக்கினால் நக்கிக்கொண்டே இருந்தாள். செல்வா, அவனையும் அறியாமல் தன் வாயை சற்று லேசாகத் திறக்க இப்போது பூஜாவின் நாக்கு சட்டென்று அண்ணனின் வாய்க்குள் புகுந்து எதையோ ஆவேசமாகத் தேடத் தொடங்கி விட்டிருந்தது. அவள் அண்ணனின் எச்சிலை அமிர்தமென்று எண்ணி அப்படியே அள்ளி அள்ளி பருகிக் கொண்டே இருக்க, இந்த தீவிர காமம் கலந்த முத்தத்தை அவன் தன் தங்கையிடமிருங்கிது எதிர்பார்க்காத செல்வா அவளுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் திக்குமுக்காடிக் கொண்டிருந்தான்.

தங்கையின் காம முத்தங்கள் இப்போது அவனுக்குள்ளும் தீவிரமான காமவேட்கையை ஏற்படுத்தியிருக்க. அவன் அனுமதியின்றியே அவனது ஆணுறுப்பு மெதுமெதுவாக நீளத் தொடங்கி விட்டிருந்தது. அதனை அவள் பூஜாவும் இப்போது அவளது வயிற்றின்மேல் உணர்த்துவிட, அதன் அசாத்திய வளர்ச்சியிலும் அபாரத் தடிமனிலும் ரசித்து அப்படியே தன்னை மறந்து அண்ணனோடு இழைந்து கொண்டே இருந்தாள். அண்ணனின் ஆயுதத்தை தனது அடிவயிற்றில் மென்மையாக வைத்து நசுக்கிக் கொண்டே, அவளையும் அறியாமல் அவன் வாய்க்குள்ளேயே "ம்ம்ம்ஹ்ம்... ம்ம்ம் ... ண்ண்ணா" என்ற மென்மையான சத்தத்தை முனகலோடு வெளிப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தாள். அங்கே இவர்களின் இந்த காமத் தேடல்கள் எவ்வளவுநேரம் நீடித்ததோ தெரியவில்லை,

இப்படி அண்ணனும் தங்கையும் இந்தத் தீவிரமான முத்திலும் ஆக்ரோஷமான தழுவல்களிலும் நேரம்போவது தெரியாமல் கூடித் திளைத்துக்கொண்டிருக்க அவர்களின் மோகத் தழுவல்களை அங்கே,

ஒரு ஜோடிக் கண்கள் கண்ணிமைக்காமல் ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அது வேறு யாருமல்ல....​
Next page: Update 06
Previous page: Update 04