Chapter 16

“అబ్బే అదేం లేదురా, ఇంతకీ ఎలా ఉంది మేరీడ్ లైఫ్” అన్నారు మా వారు.

“ఊం బాగానే ఉంది. కేరళా అమ్మాయి అయినా పూర్తిగా హైదరాబాద్ లో పెరిగింది. నేనంటే బాగా ఇష్టం, నేను వాళ్ళ కంపెనీలో పనిచేసేటప్పుడు మాకు CEO గా ఉండేది. మా అత్తగారు లేరు. నేను ఢిల్లీ బ్రాంచ్ లో చేరగానే తనతో పరిచయం ఏర్పడింది.” ఇద్దరం ఆశక్తిగా వింటున్నాం.

“పరిచయం ప్రేమగా మారి మా పెళ్ళికి దారితీసింది. మా పెళ్ళైన రెండురోజులకి మామగారు అదే మా చైర్మెన్ చనిపోయారు. ఇక ఈ బిజినెస్ అంతా నా మీద వదిలేసి తను హౌస్ వైఫ్ గా మారిపోయింది. అదిరా టూకీగా మా కధ” వింటున్న మా ఆయన కళ్లల్లో ఏదో ఆశ.

మధు రూపంలో ఆయనకి ఒక ఆధారం దొరికినట్తైంది, మధు గారు తల్చుకుంటే మా ఆయనకి జాబ్ రావడం పెద్ద విషయమేమీ కాదు. కార్ వాళ్ళ గెస్ట్ హౌస్ కి చేరుకోగానే మధు గారు ఇద్దరినీ లొపలికి తీసుకెళ్ళారు. విశాలమైన హాల్ లొ మా ఇద్దరినీ కూర్చోపెట్టి ఆయన వైఫ్ ని పిలిచారు.
“వసూ..చూడు ఎవరొచ్చారో”

లోపలినుంచి సుమారు 30 ఏళ్ల ఒక అందమైన ఆవిడ నవ్వుతూ బైటికొచ్చింది. ఆవిడని చూడగానే తెలిసిపోతుంది కేరళ కుట్టి అని. ఆల్చిప్పల్లాంటి సొగసైన కళ్ళు, నవ్వుతూ ఉండే పెదాలు ఎర్రగా దొండపళ్ళలా ఉన్నాయి.

దబ్బపళ్ళల్లాంటి ఎద భారాలని బ్రాలో బిగించి కట్టినా ఆమె బ్రా కట్స్ క్లియర్ గా జాకెట్ లోంచి దర్శనమిస్తున్నాయి, కొబ్బరిబోండాల్లాంటి ఆమె పిరుదులు ఎత్తుగా చీరకే అందాన్నిస్తున్నాయి. నో డౌట్ మతిపోగొట్టే అందం ఆమెది, మధుగారికి సరైన జోడి అనుకుంటుండగా “నమస్తే అండీ… నాపేరు వసంత” నమ్రతగా నాకు షేక్ హేండ్ ఇచ్చింది. సోఫా లోంచి లేచి షేక్ హేండ్ ఇస్తుంటే మధు గారు నన్ను పరిచయం చేశారు.

“ఈమె మా గిరిగాడి శ్రీమతి, పేరు కావ్య” అన్నారు. నవ్వుతూ మళ్ళీ సోఫాలో కూర్చున్నా. మా ఆయన వైపు నడిచి ఆయనకి నమస్కారం చేస్తూ “మీ గురించి ఆయన ఎప్పుడూ చేప్తూ ఉంటారండీ, ఇన్నాళ్లకి కలవడం కుదిరింది. మీ ఇద్దరూ అన్నదమ్ముల్లా ఎప్పుడూ కలిసే ఉండేవారటగా కాలేజీ రోజుల్లో” నవ్వుతూ చనువుగా పలకరించింది ఆమె. సామాన్యంగా మా ఆయన చాలా తక్కువ మాట్లాడతారు. మౌనంగా నవ్వుతూ ఆమెకి ప్రతినమస్కారం చేశారు సోఫాలో కూర్చునే. పరిచయాలయ్యాక ఇద్దరికీ చల్లగా కూల్ డ్రింక్ సర్వ్ చేసింది వసంత. గ్లాసు అందుకుంటున్నప్పుడు మా ఆయన చూపులు వసంత ఎదపొంగుల్ని తడమడం నా దృష్టి దాటిపోలేదు. మగబుద్దికి లోలోపల నవ్వుకున్నా.

ఒక గంట కూర్చుని ఇద్దరం బయల్దేరాం. మధుగారితో మా ఆయన అన్నీ పూస గుచ్చినట్టు చెప్పారు, ఆయన మా ఆయనకి ఒక మంచి పోస్ట్ ఇచ్చి వెంఠనే జాబ్ లో జాయిన్ అవమన్నారు. ఇంటికి వస్తున్నప్పుడు మా ఆయన కళ్ళల్లో ఆనందం క్లియర్ గా చూశా. ఈ రాత్రి నాకు సుఖరాత్రే అనుకుని ఆనందించా.
సాయత్రం ఏడుగంతళకల్లా వంట వండేసి తొమ్మిదికల్లా భోజనాలు ముగించాం. తెల్లచీర కట్టుకుని జడనిండా మల్లెపూలు పెట్టుకున్నా. ఈ రోజు ఎలాగైనా ఆయన దడ్డుతో ఆడుకోవాలని మనసు ఆత్రపడిపోతోంది, సుమారు నెలరోజులైంది నా తొడల మధ్య దిబ్బ మీద యుద్దం జరిగి. ఆయన మంచం మీద పడుకుని ఏదో వీక్లీ చదువుతున్నారు.

పిల్లిలా గదిలోకివచ్చి గదికి ఒకపక్కగా మత్తైన అగరబత్తీలు వెలిగించా, మా గది శోభనం గదిని తలపిస్తోంది. ఆయన చదువుతున్న పుస్తకం పక్కన పెట్టి నన్ను అసహనంగా చూస్తున్నారు. నెమ్మదిగా ఆయన పక్కన కూర్చుని ఛాతీ మీద వెట్రుకలని సుతారంగా రాస్తూ “ఏవండీ.. నా ఒళ్ళు చూడండి ఎలా కాలిపోతోందో” ఆయన చెయ్యిని నా ఎదమీద వేస్తూ గోముగా అన్నాను.

ఆయనలో పెద్దగా చలనం లేదు సరికదా గబుక్కున చేతిని వెనక్కి లాక్కున్నారు. అలా లాగడంలో నా పైట జారిపోయి ఎత్తైన పాలిండ్లు తెల్లటి జాకెట్ లో గుమ్ముగా కనబడుతున్నాయి. లోపల బ్రా వెయ్యలేదేమో సళ్ల మధ్యలో రూపాయి కాసు కంటే కొంచెం పెద్దగా లేత గోధుమ రంగులో కనబడుతున్నాయి చనుబాలు.

మొటికలు షార్ప్ గా ఉండి బైటికి పొడుచుకుని ఎలాటి మొగాడి మొడ్డనైనా లేపేస్తాయన్నట్టున్నాయి. ఒక కాలు మడిచి ఆయన వైపు కసిగా చూసి కన్ను కొట్టి నా బంతుల్ని చూపిస్తూ “కావాలా” అని అడిగా.

ఆయనదగ్గరినుంచి అసలు రెస్పాంస్ లేకపోయేసరికి చాలా అశ్చర్యం కలిగింది. అయినా పట్టువిడవకుండా చీరని మోకాలి పైదాకా లేపి అరటిదూట లాంటి నా తెల్లటి తొడమీద ఆయన చెయ్యి వేశా. ఆయన స్పర్శకి నా తొడలమొదల్లో దురద రేగింది కానీ ఆయన బలపం మాత్రం లేవడం లేదు.

ఇక లాభం లేదని ఒక్కొక్కటిగా నా బ్లౌజ్ హుక్స్ అన్నీ విప్పేశా. శీతాకోకచిలుక రెక్కల్లా విచ్చుకున్న జాకెట్ కప్స్ వెనక నా ఎదభారాలు ఒక్కసారి బైటికి దూకి స్వేచ్చగా గాలిపీల్చుకుని గర్వంగా నుంచున్నాయి. తెల్లటి ముగ్గురాళ్ళలాంటి నా వురోజాలు ఆయన చేతి పనికి తహతహ లాడుతున్నట్టు కంపిస్తున్నాయి.
“బాగున్నాయా పళ్ళు? పాలు తాగుతారా?” ఆయన తలని ఒకచేత్తో నా ఎడమ స్థనం దగ్గరగా లాక్కున్నా.

మూసుకుని ఉన్న ఆయన పెదాల మధ్యలో నా చనుబాలు పెట్టి ఒక చేత్తో చన్నుని పట్టుకుని నోటిలో దూర్చడానికి ట్రై చేశా. ఉహు లాభం లేదు నన్ను తోసేయడం లేదు కానీ సళ్లని మాత్రం కుడవడానికి ట్రై చెయ్యడం లేదాయన. లేచి నుంచుని చీరమొత్తం విప్పేశా. ఇప్పుడు నా వంటిమీద లంగా తప్ప ఇంకేమీ లేవు.

అర్ధనగ్నంగా ఉన్న నన్ను అలా చూస్తున్నారు కానీ ఏమీ చెయ్యనందుకు నాకు అసహనం పెరిగిపోతోంది. నెమ్మదిగా లంగా బొందు విప్పేసరికి లంగా సర్రున జారి కుప్పలా నేలమీదికి జారిపోయి పూర్తి బోసిమొలతో మిగిలా. ట్యూబ్ లైట్ వెలుగులో నాతెల్లటి దేహం నగ్నగా తళతళ లాడుతోంది. సళ్ళు బింకంగా నుంచుని పిసకమన్నట్టు మా ఆయన్ని సవాలు చేస్తున్నాయి.

“హేయ్..నా బోసి మెల బాగుందా?”

కైపుగా అడిగా ఆయన్ని. మొహంలో పెద్దగా ఫీలింగ్స్ లేవాయనకి. అడుగులో అడుగేసుకుంటూ వయ్యరంగా మంచం దగ్గరికి నడుస్తుంటే నా బాయలు చిత్రంగా కదులుతున్నాయి. ఎడం కాలు మడిచి మంచమ్మీద పెట్టి రెండు చేతులు పైకెత్తి కసిగా ఒళ్ళు విరుచుకున్నా.

“ఏమండీ నా బుజ్జిముండ మీ వాడు కావాలని గొడవ చేస్తోందడీ, రండీ ఒక్కసారి నా తిమ్మిరి తీర్చండీ” సిగ్గువిడిచి అడిగేశా.
“కావ్యా…రియల్లీ సారీ నా వల్ల కావడం లేదు, ఈ రోజుకి పడుకో” పొడిగా అన్నారు.

ఆయన దగ్గరగా వెళ్ళి ఆయన పక్కన కూర్చుని ఆయన లుంగీలో చెయ్యి పెట్టా. ఆయన మగతనం మెత్తగా ఉంది. నా చర్యకి ఆయన ఉలిక్కిపడ్డారు, గబుక్కున రెండు కాళ్ళూ దగ్గరగా చేసి “ఏంటే ఈ పనీ, చెప్పానా నాకు ఈ రోజు మూడ్ లేదనీ. ఏ అంత మదమెక్కి ఉన్నావా?” కటువుగా అనేసరికి నాకు కళ్ళల్లో నీళ్ళుతిరిగాయి. ఏమీ మాట్లాడకుండా నడుచుకుంటూ వెళ్ళి నైటీ తొడుక్కుని ఆయన పక్కనే పడుకున్నా. కొంచెం సేపటికి నన్ను దగ్గరగా లాక్కుని తలనిమురుతూ “సారీరా కావ్యా, నీ పరిస్థితి నేను అర్ధం చేసుకోగలను కానీ” ఏదో చెప్పబోతూ ఆగిపోయారు.

“పరవాలేదు లెండి నెలరోజులనుంచి మూడంకె వేసుకుని పడుకోవడం అలవాటై పొయింది నాకు” నిష్టూరంగా అన్నాను. నాకు తెలుసు ఆ మాట ఆయనకి ఎక్కడో తగులుతుందని.

నిజానికి నాకు చాలా అసహనంగా ఉంది, ఆయనేమనుకున్నా సరే అనుకుని బాత్ రూం లోకి వెళ్ళి చన్నీళ్ళతో స్నానం చేసేదాకా నా తాపం చల్లారలేదు.
రాత్రసలు నిద్ర పట్టలేదు, పొద్దున్న లేచేసరికి కళ్ళన్నీ ఎర్రగా ఉబ్బి ఉన్నాయి.

గబగబా తయారయ్యి మా ఆయనకి టిఫిన్ చేసి పెట్టా, 9 గంటలకల్లా తయారయ్యి ఆఫీస్ కి బయల్దేరిపోయారు. ఆయన వెళ్ళాక ఇల్లంతా సర్దుకుని స్నానం చేసి TV పెట్టుకుని కూర్చున్నా..

బాగా బోర్ కొడుతుంటే డొర్ బెల్ మోగింది, తలుపుతీస్తే ఎదురుగా వసంత గారు. నన్ను హడావిడిగా బయల్దేరదీశారు, ఎక్కడికి అని అడుగుతున్నా చెప్పకుండా ముందు తయారయ్యి రండి అని నన్ను చనువుగా లోపలికి నెట్టింది. వసంత చీరకట్టిందని నేనుకూడా చీర కట్టుకున్నా, బొడ్డు కిందకి కట్టిన చీర నన్ను చాలా సెక్సీగా చూపిస్తోంది.

పల్చటి లోనెక్ బ్లౌజ్ లో బ్లాక్ కలర్ బ్రాసియర్ క్లియర్ గా కనబడుతోంది. జాకెట్ వెనక “U” ఆకారంలో విశాలంగా ఓపెన్ అయ్యి ఉండడం వల్ల వీపు పచ్చగా మెరుస్తూ ప్రొవోకింగ్ గా ఉంది. బ్లౌజ్ మారుద్దామా అనుకున్నాకానీ వసంత గారి ఫిగర్ ఎక్సపోజింగ్ నన్నాపని చెయ్యనివ్వలేదు. బయటికి రాగానే “వావ్… మీరు చాలా అందంగా ఉంటారు కావ్యగారూ. మీ ఆయన లక్కీ” అంది.

“ఊరుకోండి వసంతగారూ, మీకన్నానా” అన్నాను కానీ లోలోపల నాకూ ఆవిడ ఇచ్చిన కాంప్లిమెంట్ కి ఆనందంగానే ఉంది.

ఇద్దరం కలిసి కార్ లో కూర్చున్నాం, కార్ బంజారాహిల్స్ వైపు వెల్తుంటే అడిగా “ఇంతకీ నన్ను ఎక్కడికి తీసుకెల్తున్నారు, కొంచెం చెప్పచ్చుగా” మొహమాటంగా అడిగా.

“అబ్బా, ఏం కంగారు పడకండి కావ్య గారూ. నేనేమీ మిమ్మల్ని కొరుక్కుతినేయను. మా ఆయన మనం ఉండడానికి ఒక మంచి ఇల్లు చూడమన్నారు. బంజారాహిల్స్ లో ఒక విల్లా చూడడానికి వెల్తున్నాము సరేనా” అన్నారు.

“మనం ఉండడానికి ఏంటీ, మీరేమి మాట్లాడుతున్నారో నాకర్ధం కావడం లేదు” అయోమయంగా అన్నాను.

“కావ్య గారూ ఇప్పుడు మీ ఆయన కంపెనీ వైస్ ప్రసిడెంట్. అందుకే కంపెనీ ప్రొవైడ్ చేసే ఇంటిలో ఉండాలి. మేమెలగూ ఇల్లు వెతుకుతున్నాం అందుకే ఇద్దరికీ ఒకే చోట తీసుకోమని మా వారు చెప్పారు” వింటున్న నాకు కలా నిజమా అనిపించింది. నిజంగా మధుగారు చాలా మంచివారు అని మనసులో ఆయనకి ధాంక్స్ చెప్పుకున్నా..

రెండు రోజులలో మా లఫ్ స్టైల్ పూర్తిగా మారిపోయింది. ఇప్పుడు మేము ఒక పెద్ద విల్లాలొ ఉంటున్నాము. అన్నీకంపెనీనే ప్రొవైడ్ చేసింది. వసంత రోజూ నన్ను కిట్టీ పార్టీలకనీ, క్లబ్బులకనీ తీసుకెళ్ళిపోతోంది. అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి కానీ చిన్నాగాడు మాత్రం ఈ బంగ్లాలోకి రావడానికి పెద్దగా ఇష్టపడలేదు.

వాడు విడిగా రూం తీసుకుని ఉంటున్నాడు, చిన్నా చేసిన అల్లరి పనులు నా మనసులో భద్రంగా ఉన్నాయి. కాకపోతే వాడితో తొడ సంభంధం మాత్రం కుదరడం లేదు. నా లైఫ్ కొంచెం బిజీ అయిపోయింది.

మనసులో కోరిక మాత్రం అలానే ఉంది, మా ఆయన నా పూకు తాకి ఈ రోజుకి మూడునెలలు. అన్నీ బాగున్నాయి కానీ వయసు వేడి తీరక రాత్రుళ్ళు నిద్ర మాత్ర వేసుకుని పడుకోవాల్సి వస్తోంది. మా ఆయన కంపెనీ పనితో బాగా బిజీ అయిపోయారు. నెలలో మహా అయితే వారం రొజులు నాతో ఉంటున్నారు. ఆ వారంరోజులూ కూడా ఏ ముచ్చటా లేకపోయేసరికి ఇక ఆయన ఉన్నా లేకున్నా ఒకలాగానే ఉంది.

వయసు ఆత్రపెడుతున్నా కోరికలని అదుపుచేసుకుంటున్నా, నేను తప్పుచేస్తే పరువు మంట కలుస్తుందని భయం. అందుకే మనసులోకి సెక్స్ కోరికలు రాకుండా జాగర్త పడుతున్నాను. అయితే ఈ మూడు నెలలలో వసంత గారితో స్నేహం మాత్రం బాగా పెరిగింది.
అయితే ఒకరోజు… టైం రాత్రి 9:30 కావస్తోంది..

“కావ్యా గారూ, రెడీనా లేట్ అవుతోంది తొందరగా రండీ” హాల్ లో కూర్చుని పిలుస్తోంది వసంతగారు.
“అయిపోయింది ఒక్క నిమిషం” బ్రా హుక్ పెట్టుకుంటూ చెప్పా బెడ్ రూం లోనుంచి. 38 సైజు బ్రాలు కూడా అతికష్టం మీద పడుతున్నాయి.

తయారయ్యి బైటికొచ్చా, వసంత చీరలో మెరిసిపోతోంది. స్లీవ్ లెస్ జాకెట్టులో రతీదేవిలా ఉంది వసంత. లోతైన ఆమె బొడ్డు కుచ్చిళ్ళ పైన కసిగా కనబడుతోంది. సన్నటి నడుము మడతతో వసంతగారు ఆకర్షనీయంగా మెరుస్తుంటే ఆమె నుంచి ఖరీదైన సెంట్ వసన మత్తెక్కిస్తోంది.

“వావ్ కావ్యగారిని చూస్తే మతిపోతుంది ఆహుతులకి” ఆమె పొగడ్తకి గర్వంగా అనిపించింది. పింక్ కలర్ చీరకి రివర్స్ పైట వేసి భుజం మీదనుంచి కాకుండా చంకల కింద నుంచి లాగి పిన్ పెట్టా. ఎత్తైన నా స్థనద్వయం పైటచాటునుంచి ఉబ్బెత్తుగా కనబడుతోంది. పొంగులు క్లియర్ గా కనబడుతుండేసరికి వసంతగారు అలా అన్నారని అర్ధం అయ్యింది.

“ఊరుకోండి వసంత గారూ, మీరు మరీనూ. మీ అందాలముందు నా షేపులు ఎందుకు పనుకొస్తాయీ? మీరుకేరళ కొబ్బరిముక్కలా ఉంటారు.”
అనేసరికి వసంతగారి బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి. చీరకుచ్చిళ్లను ఇంకొంచెం కిందకి సర్దుకుని “మీరు మాత్రం కాకినాడ కాజా లాగా ఉంటారు, సో కొబ్బరి ముక్క కంటే కాజానే బెటర్”

ఆమె మాటలకి ఇద్దరం నవ్వుకుని కెరెక్కికూర్చున్నాం. వసంత కార్ ఫాం హౌస్ వైపు నడుపుతుంటే ఆమె పక్కనే కూర్చున్నా.

“ముందు మనం మీరూ, అండీ అనుకోవడం మానేయాలి. నేను నిన్ను అక్కా అని పిలుస్తాను” కలుపుగోలుగా అంది వసంత.
“అన్యాయం వసంతా నేను నీ కంటే కేవలం రెండేళ్ళే పెద్దదాన్ని” కోపం నటిస్తూ అన్నాను.

“అక్కా అంటే తప్పేంటీ, నేనేమైనా అంటీ అని పిలుస్తానన్నానా?” ఆ మాతకి ఇద్దరం నవ్వుకున్నాం.

“వసంతా ఇది నిజంగా లేడీస్ స్పెషల్ పార్టీనేగా, ఇంత ప్రొవోకింగ్ గా డ్రెస్ వేసుకోవడం ఇదే మొదటిసారి. కొంచెం భయంగా ఉందండీ” అన్నాను.
“అబ్బా అక్కా?ఏంటిది చిన్నపిల్లలాగా, చెప్పానా ఇది ప్యూర్ లేడీస్ పార్టీ అనీ. అక్కడ మగ పురుగన్నది ఉండదు, ప్రామిస్ కావాలంటే నా డ్రెస్ చూడు, ఇలా బొడ్డుకి ఇంత కిందగా నేనెప్పుడైనా చీర కట్టానా?” డ్రైవ్ చేస్తూ అంది.

ఆమె చెప్పింది నిజమే ఈరోజు వసంత చాలా సెక్సీగా ఉంది, పల్చటి చీరలో ఆమె అంగాంగాలు బైటికి కనబడుతుంటే లోపల వేసుకున్న రోజ్ కలర్ బ్రాసియర్ జాకెట్టు మీదనుంచే కనబడుతోంది.

స్లీవ్ లెస్ జాకెట్ ఆమె ఎత్తులని దాచలేక అవస్థపడుతోంది. లంగా లేకుండా చీరకట్టిన వసంత ధైర్యానికి నిజంగా జోహార్లు. పిరుదుల మీద పేంటీ కూడా కనబడుతుంటే ఏమాత్రం సిగ్గుపడకుండా వసంత మామూలుగానే ఉంది.

టైం 8:00 అయ్యింది, లేట్ నైట్ పార్టీ, మా ఆయన ముంబయ్ వేళ్ళారు కాబట్టి లేట్ గా ఇంటికి వెళ్ళినా పట్టిచ్చుకునే వాళ్ళు లేరు. అందుకే ధైర్యంగా వసంతతో బయల్దేరాను.

కార్ ఊరికి దూరంగా ఉన్న ఫాంహౌస్ ముందు ఆగేసరికి 10:00 అయ్యింది, ఒకతను వచ్చి డోర్ తెరిచాడు. సిక్స్ పాక్ బాడీతో ఉన్నాడు, వినయంగా కార్ డోర్ తెరిచి నుంచున్నాడు. ఇద్దరం కార్ దిగి నడుచుకుంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయాం.

చాలా పెద్ద హాల్ చల్లగా మత్తైన స్మెల్ తో ఉంది. లోపల సుమారు ఐదుగురు నడివయసు స్థ్రీలు ఉన్నారు. అందులో ఎర్రగా బుర్రగా ఉన్నావిడ మమ్మల్ల్ని చూడగానే,

“ఓహ్,వసంతా…వాట్ ఎ సర్ప్రైజ్. కమ్….కమ్…” అంటూ వచ్చి గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది.

సుమారు 35 ఏళ్ళుంటాయ్ ఆమెకి, జీన్స్ మీద బ్లాక్ టీషర్ట్ వేసుకుంది. టైట్ టీషర్ట్ లో తెల్లటి బ్రా పూర్తిగా కనబడుతోంది.అంతేకాదు, ఆమె సళ్ళుసగానికి పైగా బ్రాలోంచి పొంగి ఉన్నాయి. షర్ట్ పైన రెండు గుండీలు తీసేసి ఉంచిందేమో నునుపైన ఆమె వక్షోజాల పొంగులు సగానికి పైగా ఉబ్బి కనబడుతున్నాయి.
“కావ్యా, ఈమె పేరు మిసెస్ ఆలీ, ఈ పార్టీ హోస్ట్” పరిచయం చెయ్యగానే షేక్ హాండ్ ఇచ్చా. సాధారణంగానే ముస్లింస్ బాగా అందంగా ఉంటారు. మిసెస్ ఆలీ కూడా తెల్లటి తెలుపుతో బంగారు బొమ్మలా మెరిసిపోతోంది. ఆమెని చూడగానే సినీనటి నగ్మా గుర్తుకొచ్చింది.

అదే షేపు, అదే కలర్, లసలస లాడుతూ ఉన్న యవ్వన గిరులు, అందమైన నడుము, ఎత్తైన పిరుదులూ అచ్చం ఆమె నగ్మా లాగానే ఉంది. అదే విషయం ఆమెతో అన్నాను.

“మీరు అచ్చం నగ్మాలా ఉన్నారండీ” అనేసరికి ఆమె నవ్వుతూ “రియల్లీ… నిజానికి నువ్వు సరిగ్గా చూడలా. నగ్మావి 36, కానీ నా సైజ్ 38. అంటే నీ బ్రా సైజే అనుకో” కన్నుకొడుతూ అంది.

“పాపం కొత్త గెస్ట్ ని భయపెట్టకండి మిసెస్ ఆలీ, మీరిలా మాట్లాడితే కావ్య బెదిరిపోతుంది” అంది వసంత.

ఒక్క చూపులో నా బ్రా సైజ్ చెప్పిన మిసెస్ ఆలీ షార్ప్ నెస్ ముచ్చటేసింది. ఈ లోపు మిగతా నలుగురు స్థ్రీలు కూడా వచ్చి నుంచున్నారు, ఖరీదైన పల్చటి చీరలలో చాలా సెక్సీగా ఉన్నారు. బహుశా మావే కొంచెం నిండైన డ్రెస్ లు అనుకోవచ్చు. పరిచయాలయ్యాయి.

మిసెస్ అలీ పేరు ముంతాజ్, మిగతా నలుగురూ నగరంలో బాగా పలుకుబడి ఉన్న వ్యాపారస్తుల భార్యలు. మూడు నెలలకొసారి ఇలా లేట్ నైట్ పార్టీ ఎరేంజ్ చేసుకుని ఎంజాయ్ చేస్తారు. ఆహుతులు పరిమితం, ముంతాజ్ గారికి మేము ఆరుగురం మాత్రమే అతిధులం. అందరం సోఫాలో కూర్చున్నాం.

దూరంగా బార్ టేబల్ రాక్స్ లో ఖరీదైన లిక్కర్ అందంగా అమర్చి ఉంచారు. ముంతాజ్ ఆరు గ్లాసులు టీపాయ్ మీద పెట్టి బార్ టేబుల్ దగ్గరికి నడుచుకుంటూ వెల్తుంటే ఆమె వెనకందాలు సమ్మగా ఉన్నాయి, నడుస్తున్నప్పుడు పిరుదులు లయబద్దంగా కదులుతున్నాయి.

“ముంతాజ్ పేంటీ ఏ కలరో చెప్పుకోండి చూద్దాం?” పక్కన కూర్చున్న ఆవిడ అడిగిన ప్రశ్నకి నేను అయోమయంగా చూస్తుంటే వసంత ఫక్కున నవ్వింది. ఆ ప్రశ్న అడిగినావిడ పేరు కుసుమ, వాళ్ళాయన పంజాగుట్టలో ఒక మల్టీప్లెక్స్ యజమాని.

“కుసుమ గారికి ఎప్పుడూ పేంటీల గొడవే, ఈ రోజు ముంతాజ్ అసలు పేంటీ వేసుకోలేదు” కవిత అనే అవిడ సమాధానం.

“ముంతాజ్ అసలెప్పుడూ పేంటీ వేసుకోదనుకున్నారా. ఈ రోజు ఆవిడ పేంటీ కలర్ బ్లూ” లత సమాధానం. అందరూ పకపకా నవ్వుకున్నారు. ముంతాజ్ బ్లాక్ లేబల్ విస్కీ బాటిల్ తీసుకుని వచ్చి వాళ్లదగ్గర కూర్చుని అందరికీ ఒక పెగ్ ఫిక్స్ చేసింది.

“అక్కా ఇదంతా నీకు కొత్తగా ఉంది కదా. కంగారు పడకు, ఈ పార్టీలో ఎవరి నోటికీ అదుపు ఉండదు. ఎవరిష్టం వచ్చినట్టు వాళ్ళు మాట్లాడచ్చు, నో పర్సెనల్ ఫీలింగ్స్. అది ఈ పార్టీ మొదటి రూల్” వసంత నాకే వినబడేటట్టు చెప్పింది.

“ఫరవాలేదు వసంతా, ఐ యామ్ ఎంజాయింగ్” అంటూ కుసుమ చేస్తున్న పని చూసి నవ్వుకున్నా. కుసుమ తన చీరని తొడలపైకి ఎత్తుకుని సోఫాలో బాసింపీట వేసుకుని కూర్చుంది. నడుము సన్నగా ఉన్నా కుసుమ సళ్ళు మాత్రం పూరీల్లా పొంగి ఉన్నాయి.

చామనఛాయ, బిగుతుగా ఉన్న ఆమె తొడల మధ్యలో చీర కుప్పలా ఉంది. ఇప్పటిదాకా ఎంతో డిగ్నిఫైడ్ గా ఉన్న వీళ్ళు మందుబాటిల్ ముందు పెట్టేసరికి సరికి కాలేజ్ అమ్మాయిల్లా మారిపోయారు. తనకి ఇది మెదటి అనుభవం కాబట్టి కొంచెం ఎగ్జైటింగ్ గా ఉంది.

“ఛీర్స్” అంది ముంతాజ్ అందరి గ్లాసులు చేతికిచ్చాక. ఇలా అందరిముందూ లిక్కర్ టేస్ట్ చేస్తున్నందుకు లోలోపల ఏదో తెలీని భయం.

అయినా పక్కన వసంత ఉందని ధైర్యంచేసి ఒక చిన్న సిప్ చేశా, గొంతంతా భగ్గున మండిన ఫీలింగ్. రెండు సిప్పుల తరువాత విస్కీ స్మూత్ గా లోపలికి దిగుతుంటే మనసంతా హాయిగా ఉంది. అప్పటికి వసంతతో సహా అందరూ గ్లాసు ఖాళీ చేసి టీపాయ్ మీద పెట్టేశారు.​
Next page: Chapter 17
Previous page: Chapter 15